Het mannetje van de pakro aka is donkerblauw-grijs met een
witte stuit, terwijl het vrouwtje en de jonge pakro aka vuil
bruin zijn met lichtere plekken aan de onderkant. Een foto van
een jong staat onderaan de pagina. Op de bovenste foto is het wit
boven de staart moeilijk te zien door de tak waar hij op zit.
Deze aka's hebben een lange gekromde snavel waarmee ze heel
vakkundig de slakken uit hun huisje kunnen halen. Ze vangen deze
slakken met hun poten. Ze vliegen daarbij laag over de zwampen of
rijstvelden en duiken naar beneden als ze een slak zien. Ze
peuzelen de slakken op een vaste plek op. Hier kan je dan ook
soms tientallen tot honderden slakkenhuizen vinden. Jammer genoeg
hebben de pakro aka's veel te lijden van de slakkenvergiften die
de rijstboeren in hun rijstvelden gebruiken. Door de slakken te
vergiftigen worden de aka's ook vergiftigd. Dit is vooral jammer,
omdat deze vogels zeer nuttig zijn, aangezien ze tientallen
slakkken per dag opeten.
Je kan de vogel heel goed te zien krijgen als je naar Weg naar
zee gaat. Bij zonsondergang kan je ze statig naar hun slaapplaats
zien trekken, waar ze in grote groepen bij elkaar in palmbosjes
de nacht doorbrengen. 's Morgens vroeg vliegen ze dan weer naar
hun eetplaats, waar ze verder de hele dag in de buurt blijven.
Het is een van de weinige aka's die in groepjes, kolonies
genoemd, bij elkaar in diep-water zwampen broeden. Het nest
bestaat uit een platform van twijgjes. Het wordt laag boven de
grond gebouwd, zowel in struikjes als in boompjes.
Het geluid lijkt precies op dat van een geit. Er is een video van een pakro aka die een slak
(pakro) oppikt bij lelydorp (Ribot). De foto's boven de tekst
zijn gemaakt door Wouter (de eerste) en Dominiek Plouvier,
Suriname. Hier beneden een foto van een jonge vogel, gemaakt door
Dennis Binda in 2008. Helemaal beneden een vliegende vogel van
bovenaf gefotografeerd door J. Ribot in de Corantijnpolder in
Nickerie, waar er veel van deze wouwen zijn en de laatste twee
foto's zijn weer van Dominiek Plouvier, alle foto's uit Suriname.
Elk klein vierkant stelt minstens één waargenomen vogel voor of een groep, grotere vierkanten minstens vier verschillende dagen met waarnemingen en de grootste vierkanten minstens 10. De kleur geeft aan: blauw voor de kustvlakte, geel voor savanne en rood voor het oerwoud.Grote groepen verzamelen zich soms op weg naar hun slaapplaats. Tientallen vogels is dan niet raar, Haverschmidt zag een groep met honderden vogels (Nickerie 1953), zelf zag ik in Wageningen wel eens een groep van minstens 100 vogels (1983).
| Verspreiding in Suriname (zie uitleg) | |
| Kustgebied |  |
| Savannegordel |  |
| Bosgebied | |
| Bergbossen | |
| Sipalawini | |
Namen in
Engels: Snail Kite
Nederlands: Slakkenwouw
Wetenschappelijke naam: Rostrhamus sociabilis
Meer foto's van Surinaamse roofvogels
*