De tekening is gemaakt door de schilder Paul Woei, Suriname
1989, de eerste foto is gemaakt door Candy McManiman in Suriname
in 2005, de volgende door Pascal Dubois, de laatste door Pieter
Verheij in Suriname in 2007.
Behalve door de zwarte snavel, is deze toekan ook goed te
onderscheiden van de bigikuyake door zijn
rode stuitveren (net boven de staart). De blakanoso komt veel
minder naar de kust dan deze toekan. Groepen blakanoso's kun je
vooral in het bos aantreffen, waar je ze meestal van verre al
hoort (het geluid van deze toekan
is makkelijk herkenbaar). Ze vormen ook groepen met andere
toekans. Je vindt ze vaak op kale takken hoog in een boom. Met
hun grote snavel kunnen ze naar fruit en bessen reiken naar die
aan dunne twijgen hangen.
Meer toekans (alle surinaamse soorten) kun je vinden op een overzichtspagina.
Elk klein vierkant stelt minstens één waargenomen vogel voor of een groep, grotere vierkanten minstens vier verschillende dagen met waarnemingen en de grootste vierkanten minstens 10. De kleur geeft aan: blauw voor de kustvlakte, geel voor savanne en rood voor het oerwoud.
| Verspreiding in Suriname (zie uitleg) | |
| Kustgebied |  |
| Savannegordel |  |
| Bosgebied | |
| Bergbossen | |
| Sipalawini |  |
Namen in 
Engels: Channel-billed toucan
Nederlands: Groefsnaveltoekan
Portugees: Tucano-de-bico-preto
Frans: Toucan ariel
Karaïbisch: Goenia, Koeiloe, Kelemassa
Arowaks: Sieroe
Wetenschappelijke naam: Ramphastos vitellinus
*