Een zwarte vogel met veel geel bij zijn staart. De vrouwtjes
banabeki zijn kleiner dan de mannetjes en zijn wat minder fel
gekleurd. Je ziet ze overal langs de kust, in de mangrovebossen,
maar vooral in cultuurgebied bij open velden. In het binnenland
ook langs de rivieren.
Ze hebben nesten in kolonies in grote alleenstaande bomen met
tientallen nesten. Hierboven zie je eerst een banabeki bij haar
nest gezien door Pieter Verheij in januari 2007. Dan een foto
gemaakt door Dennis Binda in 2009 en dan een buidelspreeuw met
een onaf nest en daaronder een foto van veel nesten, sommige in
orde. Die laatste twee foto's zijn gemaakt door Frans Salimans in
Bigi Poika. De nesten hangen aan de takken en hebben hun opening
aan de bovenzijde. Er zijn meer vrouwen dan mannen in een kolonie
en de vrouwen maken de nesten, broeden en voeren de jongen.
Mannetjes proberen indruk te maken op andere mannetjes door op
een tak zittend hun opvallende gele veren te laten zien terwijl
ze hun vleugels laat wapperen. Ze maken er een hele show van met
veel rauw geluid.
De nesten zijn vooral in gebruik in de kleine droge tijd. Van
slecht weer houden ze niet, bij veel regen verlaten ze de
kolonies. De nesten willen dan ook wel eens uit de boom regenen.
Vaak is er een wespenkolonie in de buurt van de nesten van de
banabeki, wat extra bescherming op zal leveren. Of ze broeden
midden in een dorp. Ze beschermen zichzelf ook doordat de
mannetjes heel vaak alarm slaan, waarop de hele boom verlaten
wordt. Als het warm wordt overdag is er heel wat minder
activiteit in de nestboom.
In hun nesten worden soms eieren gelegd door andere vogels
(broedparasieten), zoals de karufowroe.
De foto hier beneden is gemaakt door Tinus Knegt in 2009 en net als de andere foto's opgenomen in Suriname.
Elk klein vierkant stelt minstens één waargenomen vogel voor of een groep, grotere vierkanten minstens vier verschillende dagen met waarnemingen en de grootste vierkanten minstens 10. De kleur geeft aan: blauw voor de kustvlakte, geel voor savanne en rood voor het oerwoud.
Spaans zag er 2200 bij elkaar op Krofajapasi in 1983. Blauw in het kustgebied, geel in de savannegordel, rood in het bos, kruisen boven de 500 m.
| Verspreiding in Suriname (zie uitleg) | |
| Kustgebied |  |
| Savannegordel | |
| Bosgebied | |
| Bergbossen |  |
| Sipalawini |  |
Namen in
Engels: Yellow-rumped cacique
Nederlands: Geelstuitbuidelspreeuw
Karaïbisch: Weno, Sakielau
Arowaks: Asawakoo
Wetenschappelijke naam: Cacicus cela
Meer foto's van Surinaamse vogels, deel 8
*